Spring naar de content

‘Voordat ik bij Bernhoven kwam werkte ik binnen een laboratoriumomgeving als functioneel leidinggevende. Toen ik doorgroeide liep ik tegen een grens aan: ik was mensen inhoudelijk aan het vertellen wat ze moesten doen, maar wat ik graag wilde, was ze leren hoe ze zélf dingen konden oppakken. Dat kon in mijn functie niet. Dat kon wel bij Bernhoven, waar ik solliciteerde op een vacature bij het klinisch-chemisch lab.

Daar hadden ze voor het eerst de knip gemaakt tussen de vakinhoudelijke medewerker en iemand die zich puur bezig zou houden met het team. En dat is precies wat ik zocht. Mijn visie op leidinggeven: ik kijk niet naar ‘wie doet wat niet goed?’ maar naar ‘wat doen wij als leidinggevende niet goed waardoor we een bepaald gedrag creëren?’ Dat deed ik in het lab en doe ik nu als teammanager acute zorg bij de kraamafdeling en verloskunde. De mentale impact van gedrag is hier wel anders dan bij het lab; bloed en urine analyseren is iets anders dan een bevalling begeleiden.

Maar ook hier geldt: als er iets niet goed gaat, dan moet je daar tijdig over in gesprek. Want bij een bevalling is het belangrijk dat je een team bent. Met verschillende rollen, maar samen één doel: dat het goed gaat met de baby, dat het goed gaat met de moeder én dat de vader er zo veel mogelijk bij betrokken wordt. Mijn rol daarin: heel veel luisteren. Eigenlijk is het best uniek dat ik dat mag. Maar Bernhoven is ook een bijzonder ziekenhuis. Ik noem bijvoorbeeld het feit dat we als ‘kleine jongen’, als regionaal ziekenhuis hebben bedacht dat we ons gaan richten op zinnige zorg; dat is niet vanzelfsprekend. Maar het zit hem in alles, in de open sfeer vanaf de binnenkomst tot de achterdeur, in het ‘goedemorgen!’ als je langsloopt, het is gewoon een fijne, warme omgeving.’

Benjamin Smits, teammanager acute zorg